Muziekhandel Bergmann

Nieuwsbrief 

April 2011

Inhoudsopgave

Pasen in de Lente

Paas Aanbieding 1 : Johannes Passion door het Ricercar Consort

Paas Aanbieding 2 : Caldara: Maddalena ai piedi di Cristo / René Jacobs

Exclusieve Aanbiedingen van  Muziekhandel Bergmann 

Ter gelegenheid van deze Nieuwsbrief heeft Bergmann een aantal interessante cd's uitgekozen die tijdelijk met hoge kortingen worden aangeboden. 

Let op: de voorraad is beperkt, dus hier geldt dubbel en dwars: OP=OP!

Luxe boekjes zijn een leuke bonus, maar in dit geval voegt het boekje nog meer toe omdat het de geschiedenis van Maria Malibran weergeeft, één van de beroemdste opera zangeressen uit de 19e eeuw. Bartoli heeft op geniale wijze haar repertoire als basis genomen voor dit album, en het leuke daarbij is dat daardoor al in de vergetelheid geraakte aria’s een nieuw leven krijgen. Vocaal was Bartoli in dit album uit 2007 in zeer grote vorm, maar het is vooral het repertoire dat dit album zo interessant maakt. Wie kende bijvoorbeeld de Tiroolse aria van Hummel, of de concertaria “Infelice” van Mendelssohn voor zangstem en solo-viool (Maxim Vengerov!). Wat dat betreft geeft Bartoli het goede voorbeeld; commercie hoeft niet altijd het begaan van platgetreden paden te betekenen.

Dit is zo’n aanbiedingsboxje dat iedere Bach liefhebber in zijn kast moet hebben staan. Van de Hohe Messe bestaan al wel veel goede uitvoeringen, maar de 4 kortere missen van Bach zijn veel minder populair. Deze opnames onder Herreweghe hebben inmiddels al de status van klassieker bereikt, en als aanvulling biedt de vijfde cd een opname van Die Auferstehung und Himmelfahrt Jesu van C.P.E. Bach. Veel van onze klanten hebben deze set al, maar als u deze per ongeluk gemist heeft, dan is dit nu de kans om voor wel heel weinig geld vijf uur Bach op topniveau aan te schaffen. 

Misschien heeft u al een goede moderne set van de Beethoven symfonieën, en dan kunt u deze aanbieding misschien over slaan. Maar als u wel de aanschaf van een modernere opname overweegt, dan valt er veel voor deze set te zeggen. Simon Rattle heeft oor voor details die bij de wat ruigere benaderingen vaak ondersneeuwen, en de Wiener spelen voor hem met veel plezier en inzet. Rattle is ook hier niet de man van kracht of extreme precisie, maar hij is wel een musicus met een grote verfijning en fantasie. Het orkest – met haar eigenzinnige blaasinstrumenten – past naadloos bij deze ietwat eigenwijze aanpak. Tevens bevat deze set de pianoconcerten 1 & 2 met Lars Voigt uit 1995, en een complete opname van Fidelio met de Berliner Philharmoniker. Tenslotte is het natuurlijk ook gewoon de verdienste van Beethoven zelf dat iedere - niet routineuze - vertolking van deze werken de luisteraar telkens weer stevig bij de lurven weet te pakken. 

Onder de titel “De nalatenschap van de Castraten” bracht EMI/Virgin deze set op de markt met vertolkingen door de beste countertenors van de laatste decennia. Voor de één is zoiets een horreur en voor de ander een regelrechte verrukking. Zo’n verzameling kan overigens al gauw eenvormig en vermoeiend worden, maar door de afwisseling van stemmen en repertoire is dit toch een erg leuke set geworden. Tevens valt op hoe veel ontwikkeling dit stemtype heeft doorgemaakt. Moderne countertenors zijn trefzekerder en krachtiger geworden, en veel van de hier vertegenwoordigde stemmen bieden naast levendigheid ook veel klankschoonheid. Als klap op de vuurpijl horen we aan het einde van cd 3 ook de enige opname (uit 1902)  van een echte castraat. Een bizarre ervaring!

Mendelssohn was als jonge tiener al een volleerd componist, en zoals we inmiddels weten worden zulke jonge genieën meestal niet oud. Deze twaalf strijkers symfonieën voltooide Mendelssohn al op 13 jarige leeftijd, en ze zijn een toonbeeld van jeugdig enthousiasme, charme en vakmanschap. Deze uitvoeringen onder de dirigent en cellist Ross Pople weten de charme en de vreugde van deze werken heel goed over het voetlicht te brengen. Dit is dan ook al jaren een aanrader uit de Britse vakbladen, en nu is deze set ook nog eens zeer betaalbaar te noemen.

De dirigent en componist Igor Markevitch is een kleurrijk figuur. Als componist werd hij erkend door Bartok als één van de interessantste componisten van zijn tijd. Zij hadden wederzijds invloed op hun componeren. Soms doen zijn werken ook sterk denken aan Stawinsky. Op latere leeftijd experimenteerde Markevitch zelfs met kwarttonen. Als persoon was Markevitch niet onomstreden, vooral na berichten dat hij de moordenaars van Aldo Moro gehuisvest zou hebben in zijn villa in Florence. Als dirigent werd hij bij leven al beroemd, maar zijn composities hebben tijd nodig gehad om weer opgepakt te worden zoals in deze lovenswaardige opnames door Het Gelders Orkest. Het is muziek die je aandacht gevangen kan houden. Origineel, grillig en boordevol energie. Deze uitgave uit 1997 was al goedkoop, maar nu is ze zo voordelig dat we eenieder die van Bartok en Stravinsky houdt, aanmoedigen deze muziek te leren kennen.

Hans Vonk en Edo de Waart waren tijd- en studiegenoten, en samen werden zij de twee beroemdste Nederlandse dirigenten van de generatie na Bernard Haitink. De Waard was veeleer het extraverte natuurtalent dat het moest hebben van zijn groot gemak en virtuositeit. Vonk moest voor alles meer zijn best doen, maar hij kwam ver door zijn intellect en zijn vasthoudendheid. Voor zichzelf en de buitenwereld was hij misschien geen gemakkelijk mens, maar als dirigent groeide hij gestaag naar grotere hoogten, en als zijn tragische ziekte hem niet noodlottig was geworden, dan was hij misschien wel bij de allergrootsten geëindigd. In deze laatste opnamesessies horen we zijn liefdevolle en verfijnde aanpak van drie orkestwerken van Brahms, en dit is repertoire waarin hij kon uitblinken. Het was een goede actie van Pentatone om met deze SACD de herinnering aan Hans Vonk levend te houden.

Van deze “schandalige” opera zijn al veel goede opnames verschenen. Beroemd zijn natuurlijk de versies van Solti en Böhm, maar ook deze vertolking door Karajan uit 1978 behoort tot de absolute top. Waar Solti uitblinkt door messcherpe precisie en kracht, zoekt Karajan bewust naar de zwoele, menselijkere facetten van dit werk. De klank is breder, warmer, maar daarmee wordt de sfeer toch zeker niet minder bedreigend. Hetzelfde geldt min of meer voor de solisten. Waar Nilson voor Solti een onverwoestbare ijsprinses neerzet, zoekt Behrens het meer in de verscheurdheid van een decadente, maar tegelijk onzekere jonge vrouw. De rest van de cast is eveneens top. De opname is in 1999 door EMI voortreffelijk remastered, en de klank van de Wiener is schitterend. Ook diegenen die de beroemde versie van Solti al hebben, zouden deze er gewoon naast moeten hebben… Dit is de fraaie editie met compleet libretto.

Viool genieën zijn vaak niet gelukkig. Beroemd is het tragische lot van de Joodse violist Michael Rabin die op 35 jarige leeftijd in een inrichting stierf. Mensen die hem kenden zeiden dat een zo ontroerend spelende violist niet gelukkig kón zijn. Hetzelfde kan men misschien zeggen van de Franse violist Christian Ferras. Het was een man voor wie muziek maken alles of niets was, en zijn drang naar perfectie en absolute schoonheid wordt vaak toegeschreven aan de druk die zijn ouders al op jonge leeftijd op hem uitoefenden. Later zouden alcohol en depressies hun tol gaan eisen, en in 1982 maakte de 49-jarige violist een einde aan zijn leven. In deze box met opnames uit de jaren zestig, die oorspronkelijk allemaal op DGG verschenen zijn, horen we Ferras in vioolsonates van Brahms, Franck, Lekeu, Schumann e.a. Zijn partner op de piano, Pierre Barbizet, omschreef het als muzikale perfectie, en dit is inderdaad vioolspel van de allerhoogste klasse. Het tekent de situatie bij de grote labels, dat deze prachtige opnames niet bij DGG, maar bij Brilliant moeten herverschijnen, waarvoor grote hulde en dank op zijn plaats is!

Deze vorig jaar verschenen cd van Pluhar beschrijft de Kruisweg aan de hand van enkele minder bekende pareltjes uit de vroege barok, die opgedeeld worden in een drietal secties. Eerst de Aankondiging, dan Het Lijden, en vervolgens de Verlossing. Met Nuria Rial, Philippe Jaroussky en haar sublieme groep instrumentalisten weet zij in deze werken een betoverende sfeer op te wekken. De afwisseling met instrumentale delen werkt erg goed, en de ongewoon goede opname verraadt dat zij haar vaste opnameteam mee heeft genomen naar deze producties op het Virgin label.

Scattered Rhymes is de titel van een koorwerk door Tarek O’Regan (geb. 1978) dat geïnspireerd werd door de "Messe de Notre Dame" van Machaut. Deze SACD brengt dan ook werken uit de middeleeuwen samen met enkele nieuwe composities die grote verwantschap tonen met die oude muziek; grillige intervallen en complexe ritmiek. Op deze wijze wordt duidelijk hoe oud en nieuw elkaar kunnen “raken”. Het is bepaald geen achtergrondmuziek, maar wie de moeite neemt zich in deze werken te verdiepen, ontdekt hoe rijk en avontuurlijk deze muziek kan zijn. De uitvoerenden onder Paul Hiller zijn absolute perfectionisten, waardoor men zich bijna niet meer bewust is hoe moeilijk deze muziek eigenlijk te zingen is. Samen met de goede SACD opname helpt dat de luisteraar om diep in deze wereld door te dringen.

Restvoorraad: Early Music. From Ancient times to the Renasisance

Aanbieding Koormuziek Hyperion

Aanbieding Etcetera Dutch Composers

Nieuwe Aanbiedingen Klassieke Zaken

Nieuwe Seizoen AVVK

Brochure AVVK Seizoen 2011-2012

Nieuwe Uitgaven Bladmuziek

Bergmann  Klassieke Muziek Quiz van de maand

Aanmelden voor deze Nieuwsbrief

Afmelden voor deze Nieuwsbrief

Contactgegevens

 Voorbehoud