Muziekhandel Bergmann

Nieuwsbrief 

Juni 2011

Inhoudsopgave

PRIMEUR:  GROTE ZOMER OPRUIMING !

START ZATERDAG 28 MEI 

25 - 50% KASSAKORTING

Exclusieve Aanbieding:  A Secret Labyrinth door Paul van Nevel

Exclusieve Aanbieding: 

Sweelinck - Complete Werken voor Toetsen-Instrumenten

Exclusieve Aanbiedingen van  Muziekhandel Bergmann 

Ter gelegenheid van deze Nieuwsbrief heeft Bergmann een aantal interessante cd's uitgekozen die tijdelijk met hoge kortingen worden aangeboden. 

Let op: de voorraad is beperkt, dus hier geldt dubbel en dwars: OP=OP!

Toen Simon Murphy zijn orkest The New Dutch Academy oprichtte, wilde hij een moderne voortzetting van Het Orkest van de 18e Eeuw in het leven roepen. Daarbij stond hem voor ogen met jonge musici een nog meer sprankelende speelwijze te hanteren. Volgens sommigen schoot hij daarbij wel eens door, en werd hem verweten dat zijn snelle en luide speelwijze de nodige diepgang mist. Misschien heeft hij zich de kritiek toch aangetrokken, want op deze SACD speelt zijn orkest met precies de juiste mix van drive en lyriek. Het zijn kleine symfonieën die uitblinken door hun speelsheid en vreugde. Niet veel mensen zullen deze werkjes kennen, maar het is volkomen terecht dat Murphy ze heeft herontdekt. Ze doen niet onder voor de werken van veel grote namen uit de klassieke periode. De opname is één van de beste van Pentatone; ruimtelijk, vol en beter gedefinieerd dan sommige van hun andere opnames. Een feestelijke schijf!

Een nieuwe serie met opnames van Beethoven sonates uitbrengen in deze tijd van verzadiging lijkt welhaast een kamikaze actie. Dat uitgerekend Harmonia Mundi zich hieraan waagde wekt dan ook verbazing. Dit label heeft (in tegenstelling tot veel majors) namelijk wel veel inzicht in de markt. Kennelijk vonden ze de Beethoven vertolkingen van de jonge pianist Paul Lewis zo verschrikkelijk goed dat ze de sprong aandurfden. Ze lijken nu gelijk te krijgen, want deze opnames vielen direct in de smaak bij alle critici. Het is dan ook een set die volkomen natuurlijk en toch dwingend spel combineert met een zeer fraaie pianoklank, en dat laatste is iets waar men bij veel oudere sets toch wel op inleverde. Als doos is de aanschaf een stuk gunstiger geworden, en bij Bergmann krijgt u nu tijdelijk de nieuwe opname van de Diabelli Variaties die Paul Lewis op hetzelfde label opnam, er gratis bij!

Von Karajan begon pas in de jaren zeventig met het opnemen van de symfonieën van Gustav Mahler.  Zijn eerste opnames werden niet al te enthousiast ontvangen, maar gaandeweg werden zijn interpretaties toch diepgaander en dwingender. De opname van de 6e en de 4e bereikten al een heel hoog niveau, maar het was vooral de (studio) opname uit 1981 van de negende die heel goed besproken werd. Het is een werk waar Karajan, die net als Mahler ten tijde van deze symfonie ook al de dood in de ogen had gekeken, zich kennelijk erg mee verbonden voelde, en hij zette het werk meermaals op de concertagenda van de Berliner Philharmoniker. Critici die deze uitvoeringen bijwoonden merkten op hoe zijn interpretatie zich gaandeweg verder verdiepte. De samenhang tussen de delen werd logischer, de tempobeheersing werd nog beter, en dit alles leidde tot een steeds meer gesloten geheel, waarbij dit afscheidwerk uitgroeide tot één grote spanningsboog. Karajan had dit zelf ook gemerkt, en gelukkig wist hij DGG te overtuigen om tijdens het Berlin Festival van 1982 deze live opname te maken, die dus slechts een jaar na de studio opname verscheen. Deze uitvoering grijpt je beet en voert je mee in één stroom van klank en beweging. Het is een werk waarin Mahler afscheid neemt van alles; zijn leven, zijn geliefden, van de muziek en van de kunst. Langzaam groeit het verdriet en het verlangen uit tot een soort berusting, en het laatste deel is een serene overgang naar het nirwana. Dit uitsterven van klank en thema’s is in deze opname meesterlijk gedaan. Een absolute beheersing van tempo en frasering laat de luisteraar langzaam wegzinken in stilte. Kennelijk was het Berlijnse publiek net zo meegenomen door deze uitvoering, want nergens merk je ook maar enig bijgeluid, en een applaus werd er terecht niet gegeven aan het einde van het werk. Men ging stil naar huis, in het bewustzijn één van de meest indrukwekkende concerten te hebben bijgewoond in de rijke historie van dit orkest. Gelukkig kunnen we er met deze set thuis ook getuige van zijn. Deze opname is meermaals bekroond, o.a. met de prijs “Record of the Year” van de Gramophone.

Simon Rattle heeft zich niet alleen als een waardige opvolger van Abbado getoond, maar hij heeft zich tevens ontpopt als iemand die de nodige vernieuwingen bij de Berliner Philharmoniker heeft doorgevoerd. Dit elite orkest was tot aan zijn aantreden vooral een bolwerk van het grote Duitse romantische repertoire. Onder Rattle wordt dit genre niet verwaarloosd, maar het orkest speelt nu ook allerlei andere werken die het daarvoor nooit had uitgevoerd zoals bijvoorbeeld het Engelse oeuvre. Tevens probeert Rattle jonge mensen te enthousiasmeren om hun concerten te bezoeken. Zo paste dit project (“Rhytm is it!”) prima in zijn doelstelling. Een grote groep straatjongeren wordt gemotiveerd om te gaan dansen op de muziek van de Sacre du Printemps van Strawinsky. Door een ijzeren discipline en heel veel geduld en enthousiasme ontstond een dansvoorstelling van grote klasse. De combinatie van moderne dans en de uitvoering onder Rattle zorgen voor een spektakel waar Strawinsky en Diaghalev zelf blij zouden zijn geweest. Jonge mensen die normaal gesproken niets met “klassieke” muziek ophebben worden langzaam maar zeker meegezogen door Stravinsky. Het bewijst dat als de eerste drempel eenmaal overwonnen zou zijn, klassieke muziek tot veel meer jonge harten zou kunnen doordringen…

Voor Caldara hebben we in de Nieuwsbrief al vaker een lans gebroken. Kennelijk vond de sublieme countertenor Philippe Jarroussky het ook tijd voor een herontdekking. Hij is in Wenen het archief ingedoken om onbekende aria’s van Caldara boven water te halen. Samen met Concerto Kölln en de beminnelijke dirigente Emmanuelle Haïm maakte hij daarvan een uitstekende opname op Virgin. Deze was al in de aanbieding als cd van de maand bij de VKZ, maar gelukkig was er nog restvoorraad van, die wij nu voor nog geen tien Euro kunnen aanbieden. Het gaat hierbij om de luxe editie met groot boekje. Mocht u deze dus nog niet hebben aangeschaft, wacht dan niet te lang, want op=op!

Deze set van alle pianowerken (uitgezonderd de sonates) begint met een Arietta met variaties, en al bij de eerste noten is duidelijk; hier speelt een musicus die Haydn in zijn hart heeft gesloten. Het zingt, het beweegt, en er spreekt een grote vreugde uit het spel van Bart van Oort. Voor hem is Haydn duidelijk niet alleen maar de bepruikte meester van de klassieke vorm. Hier klinkt een componist die speelt met de materie, en die regelmatig een knipoog uitdeelt. Daarbij wordt van Oort ook geholpen door een zeer vol klinkende opname van zijn pianoforte. Geen gammele tingeltangel piano, maar een instrument dat rijk is aan kleuren en dynamiek. Brilliant Classics moet het vaak hebben van goedkope heruitgaven, maar bij deze door hen zelf gemaakte opnames hebben ze uitstekend werk geleverd.

Dat Paul van Nevel geen lieverdje is, daar maakt hijzelf geen geheim van. Nadat de Italiaanse politie een opsporingsbevel had afgegeven in verband met een vermiste waardevolle partituur uit een bibliotheek die van Nevel kort tevoren had mogen inzien, verscheen er van hem een cd waar hij als een soort Italiaanse Godfather met grote sigaar en streepjespak op de foto stond. Humor is hem in ieder geval niet vreemd. Zijn grote passie (naast de muziek) is het roken van exclusieve sigaren. Dat is een liefhebberij die ook Jean Sibelius en Thomas Beecham zodanig uitleefden dat ze regelmatig zendingen met sigaren uit de hele wereld kregen van hun bewonderaars. Van Nevel vond het kennelijk tijd worden om zijn twee passies een keer met elkaar te verbinden, en zo ontstond deze nieuwe cd met luxueus boekwerkje.  Alle stukken hebben wat met sigaren of tabak te maken. Zo begint de cd met het 19e eeuwse koorlied “Tobacco is a dirty weed”, even later gevolgd door het 16e eeuwse verheven koorwerk “O metaphysical tobacco”. In deze tijden van rookvrij leven is dit een gewaagde uitgave, maar dankzij de schitterende zang van het Huelgas Ensemble is deze cd ook een genot voor niet-rokers.

Aanbieding: Sony, RCA, DHM Fullprice titels

Uitgaven Bladmuziek

Bergmann  Klassieke Muziek Quiz van de maand

Aanmelden voor deze Nieuwsbrief

Afmelden voor deze Nieuwsbrief

Contactgegevens

 Voorbehoud